آنالیز ال کلاسیکو
آنالیز ال کلاسیکو : انتخاب من اینیستاست
جنگ مسي و رونالدو يا تقابل نيمار و بيل، هرچند براي رسانه ها و هوادارنِ فوتبال جذابيتِ ويژه اي دارد ولي از واقعيت هاي فوتبال به دور است
سایت گل- در دهمين هفته از مسابقات لاليگاي اسپانيا، دوتيم بارسلونا و رئال مادريد كه اولين حضور مربيانشان را در نبرد ال كلاسيكو تجربه مي كردند با سيستمِ مشابه 3-3-4 وارد ميدان شدند. آنچلوتي با انتخاب سيستمي مشابه بارسا و تغييراتي چون به كارگيري راموس براي اولين بار به عنوانِ هافبك مياني، قصد در ايجاد گره اي كور در ورزشگاهِ نوكمپ داشت.
آنچلوتي با بهره گيري از شيوه موفق ميلان در سه شنبه شب، كمي جلوتر از منطقه يك سومِ دفاعي را براي انجام دفاعِ منطقه اي مقابلِ بارسا انتخاب كرد. بارسا نيز مانند هميشه با انجام بازي مالكانه سعي در پيدا كردن راه نفوذي در ساختار دفاعي حريف داشت. در هنگام از دست دادنِ توپ، آنها با پرس شديد در يك سومِ تهاجمي تلاش مي كردند تا فرصت طراحي حمله و ضد حمله را از حريف بگيرند. در لحظاتي كه هردو تيم از چنين شيوه اي استفاده مي كردند، دروازه بان ها براي شروعِ مجدد ِ بازي چاره اي جز انجام بازي مستقيم نداشتند و دوئل هاي هوايي تعيين كننده جريان بازي بود.
شيوه انجام بازي مالكانه بارسا در دقيقه 19 جواب داد تا اينيستا در شرايطي كه توسط 4 مدافعِ رئال محاصره شده بود، با پاسي زيبا نيمار را به عنوانِ زننده اولين گل بازي معرفي كند. البته پركردن آفسايد توسط په په و سپس خارج كردن خود از جريانِ بازي در به ثمر رسيدن گل موثر بود. دو دقيقه بعد در ميانِ بهم ريختگي بازيكنانِ رئال پس از دريافتِ گل، اينيستا با انجام بازي تركيبي، اين بار مسي را در موقعيت گل قرار داد اما تغييري در نتيجه بازي رخ نداد. انتخاب يك سوم مياني براي انجام دفاعِ منطقه اي از سوي بازيكنانِ رئال، فضاي زيادي براي فرارِ بازيكنانِ سرعتي بارسا ايجاد مي كرد.
شيوه دفاعي هر دو تيم، كانال هاي كناري زمين را به عنوانِ يك از راه هاي رسيدن به دروازه حريف نشان مي داد. رئال كه از عناصر تهاجمي با ميانگين قدِ بيشتر و فيزيكِ مناسب تر براي درگير شدن بهره مي برد، در تدارك حمله از جناحين خطرناك تر ظاهر مي شد. در دقيقه 43، اين شيوه با ارسال زيباي رونالدو مي توانست خديرا را به گل برساند.
در نيمه دوم نيز شيوه دفاعِ منطقه اي و پرس از سوي هر دو تيم تكرار و موقعيت هاي نيز نصيب هر دو تيم شد. در دقيقه 54، بازهم اينيستا با پاسي رويايي، مهاجم بارسا را در موقعيت تك به تك قرار داد اما لوپس، نيمار را در به ثمر رساندنِ گلِ دوم ناكام گذاشت.
در دقيقه 55، آنچلوتي با آوردن اييارامندي به جاي راموس ضمن انجام پرس هاي مياني، به دنبال طراحي بهتر در فاز حمله بود. اين شيوه در دقيقه 58 باعث شد تا مودريچ به كمك پرسِ هم تيمي اش، با گرفتن توپ از اينيستا، رونالدو را در موقعيت گل قرار دهد اما والدس به مانند سد محكمي عمل كرد. در دقيقه 61 آنچلوتي بازهم براي تحرك در عناصرِ تهاجمي اش تعويضِ ديگري انجام داد و با آوردنِ بنزما به جاي بيل، ريتمِ تهاجمي تيمش را افزايش داد. در طرفِ ديگر اين بازي شطرنج گونه، مارتينو نيز برنامه داشت و با آوردن سانچس به جاي فابرگاس در دقيقه 70، دست به كاري مشابه زد. در دقيقه 71، بازيكنانِ رئال در تدارك حمله از يك سومِ دفاعي موفق بودند و با 7 پاس رونالدو را در موقعيت گل قرار دادند تا صحنه مشكوكِ سرنگون شدن رونالدو در محوطه هجده قدم، حرف و حديث هاي زيادي را به همراه داشته باشد. روند فشار رئالي ها ادامه داشت تا در دقيقه 72، بنزما كه از سوي هوادارن در بازي مقابل يوونتوس مورد اهانت قرار گرفته بود، در پشت محوطه هجده قدم صاحب موقعيت شود و با ضربه اي زيبا، تير دروازه والدس را به لرزه درآورد. در ادامه آنچلوتي تعويضِ ديگري در جهت تحرك بيشترِ عناصر تهاجمي و مارتينو تعويضي در جهت تقويتِ ساختارِ دفاعي انجام دادند. بر خلاف جريانِ بازي و روي ضدحمله، تعويض طلايي مارتينو يعني سانچس، با ضربه خيره كننده اي دروازه رئال را براي بار دوم باز كرد تا هم نوكمپ را غرق در شادي كند و هم خود را در تاريخ ال كلاسيكو جاودانه سازد. شاگردان آنچلوتي بازهم در خلق موقعيت موفق بودند و در نهايت نيز در دقيقه 91 با استفاده از توانايي رونالدو در ضدحمله، رودريگسِ تعويضي، فاصله را به حداقل برساند.
با توجه به آمارِ بدست آمده اين بازي شامل برتري 6 در مقابل 5 براي ضرباتِ در چهارچوب و همچنين ارسال 50.2 درصد از پاسهاي بازيكنانِ رئال در زمين حريف، در مقابل 49.8 درصد براي بازيكنانِ بارسا و كاهش قابل توجه تعداد پاسِ بازيكنانِ بارسا نسبت به بازي قبل اين تيم در ليگِ قهرمانان (304 پاس كمتر)، سيرِ پيشرفت در شيوه دفاعي و تهاجمي شاگردانِ آنچلوتي را به وضوح نشان مي دهد. شايد از ديدِ منتقدان، تغيير سيستم و جابجايي هاي زياد در اين بازي حساس، نشان از ترس آنچلوتي از شكست باشد ولي سوال اينجاست كه اگر توپ به تير دروازه نخورده بود و با اعلام صحنه مشكوكِ پنالتي به سودِ رئال، نتيجه اي برخلافِ نتيجه بدست آمده رقم مي خورد، بازهم چنين انتقاداتي انجام مي شد؟
جنگ مسي و رونالدو يا تقابل نيمار و بيل، هرچند براي رسانه ها و هوادارنِ فوتبال جذابيتِ ويژه اي دارد ولي از واقعيت هاي فوتبال به دور است. اين روحيه قهرمان پرستي، گاهي حضور 11 بازيكن، شرح وظايف و تلاش هر كدام براي رسيدن به موفقيتِ تيم را به دست فراموشي مي سپارد. نكته جالبِ توجه اينجاست كه نامِ موثرترينِ بازيكن ميدان يعني اينيستا، هيچ گاه در ميانِ اين قهرمانانِ رسانه جاي ندارد.